ta spor tis thrakis-Wordpress

«Ακρωτηριασμένος εκλιπαρεί για ηλεκτρικό καροτσάκι»


«Μετάνιωσα που ήμουν καπνιστής» λέει στο «Χ» ο 64χρονος πρώην οικοδόμος
από τον  Ήφαιστο που έχτισε  σχεδόν όλο τον Βοτανικό
Ακρωτηριασμένος σε πόδια και χέρια, με δεκάδες χειρουργεία, φριχτούς πόνους, βασίζεται στην στήριξη της γυναίκας του που είναι ο φύλακας άγγελος, ενώ ζει φτωχά με μια σύνταξη Πρόνοιας
«…Θέλω ένα ηλεκτρικό καροτσάκι να μετακινούμαι τουλάχιστον στην γειτονιά να μιλάω με ένα φίλο, να δω ανθρώπους», λέει και βουρκώνει ο άλλοτε γερός οικοδόμος που τώρα είναι ένας απόλυτα εξαρτημένος για τα πάντα άνθρωπος…
Σε πολλούς καπνιστές παρατηρείται το φαινόμενο να έχουν κρύα χέρια ή πόδια περισσότερο από το κανονικό. Η κύρια αιτία γι’ αυτό είναι η κακή κυκλοφορία του αίματος στα άκρα. Αν δεν δώσουν την πρέπουσα σημασία μπορεί να αντιμετωπίσουν πολλά απρόοπτα, όπως ο Σαδίκ Χιλμί ενας άνθρωπος που πληρώνει με την ζωή του καθημερινά το τίμημα του να είναι ένας φανατικός καπνιστής. Και όταν του το είπαν οι γιατροί ότι αυτό είναι η αιτία που αρχικά κόντεψε να πάθει γάγγραινα κι ακρωτηριάστηκε στο πόδι, δεν τους πίστεψε και συνέχισε. Η πάθησή του, η νόσος του Buerger εξελίχθηκε αφού συνέχιζε απτόητος να καπνίζει αρειμάνια. Χρειάστηκε να κάνει δεύτερη επέμβαση ακρωτηριασμού του άλλου ποδιού, ο δυναμικός άλλοτε οικοδόμος που έχτισε όλο τον Βοτανικό στην Αθήνα αναγκάσθηκε να αποκοπεί από την δουλειά του να κινείται με καροτσάκι αλλά και να καπνίζει γιατί δεν πίστευε τελικά τους γιατρούς που του έλεγαν ότι η νικοτίνη του τσιγάρου ήταν ο δολοφόνος του…
Ήρθαν τα ίδια συμπτώματα στα χέρια και φυσικά η ίδια διαδρομή. Χειρουργεία, πόνοι που ήθελαν για να ανακουφιστεί ενέσεις μορφίνης… Ακρωτηριασμός του ένα χεριού και μετά του δεύτερου. Ο Χιλμί δεν μπορεί μόνος του να κάνει απολύτως τίποτα. Επέστρεψε στον Ήφαιστο απ’ όπου καταγόταν γιατί η Αθήνα πλέον ήταν απάνθρωπη. Ζει στο σπίτι του με την γυναίκα του που είναι ο φύλακας άγγελός του. Και η γυναίκα του αναλαμβάνει να του προσφέρει τα πάντα διαρκώς δίπλα του. Ένα ποτήρι νερό, να τον ταϊσει, να τον πάει στην τουαλέτα, να σπρώξει το δυσκίνητο καροτσάκι που είναι παλιάς τεχνολογίας, σπασμένο και κολλημένο. «Δεν έχουμε χρήματα, ζούμε με μια σύνταξη πρόνοιας. Δεν παίρνουμε αναπηρική γιατί δεν ξέρουμε την διαδικασία και δεν έχουμε κάποιον να τρέξει στις υπηρεσίες να μας βοηθήσει», λέει η γυναίκα που κι εκείνη έχει τα δικά της προβλήματα υγείας, μόνιμους ιλίγγους και πόνους σε όλο το σώμα.
Ο 64χρονος είναι καθηλωμένος στο κρεβάτι απέναντι σε μια τηλεόραση. Λαχταρά να ξαναβρεθεί στο καφενείο το οικισμού του Ηφαίστου Κομοτηνής, να κάνει με το καροτσάκι μια βόλτα αλλά δεν έχει αυτή την δυνατότητα γιατί το καροτσάκι του είναι χάλια. Εκλιπαρεί να του δοθεί ένα καινούργιο ηλεκτρικό, αφού δεν έχει χέρια για να το χρησιμοποιεί έτσι ώστε να μπορεί να μετακινείται. Τότε θα αλλάξει και η ψυχολογία του. Τα μάτια του βυθισμένα στον πόνο και την απόγνωση. Τα δυο παιδιά του ζουν στην Γερμανία με τις οικογένειές τους κι εκείνα τα βγάζουν δύσκολα, δεν μπορούν να τον βοηθήσουν οικονομικά. Στο οικισμό τον ξέρουν και τον αγαπούν. Πάνε οι γείτονες στο σπίτι αλλά δεν του φθάνει. Θέλει να βγει έξω σιγά – σιγά, να δει το φως, το περιβάλλον να κάνει μια βόλτα γύρω – γύρω στην φύση που του λείπει τόσο.
Μισός άνθρωπος πλέον, πάνω στο καροτσάκι δεν ελπίζει τίποτα από την ζωή του, δεν έχει όνειρα, δεν έχει απαιτήσεις. «Πληρώνω το λάθος μου να μπω στον κόσμο του καπνίσματος. Να μην βρεθεί κανένας στην θέση μου, λέει. Ιδίως οι νέοι να μην καπνίζουν να δουν το χάλι μου και να παραδειγματιστούν…» Όλα αυτά βέβαια με μεγάλη καθυστέρηση. Στερνή μου γνώση να σ΄ είχα πρώτα…
Πάντως το αίτημά του να βρεθεί ένα σύγχρονο καροτσάκι πρέπει να ικανοποιηθεί και ο άνθρωπος να νοιώσει έστω σ΄ αυτή την κατάσταση λίγο πιο όμορφα όπως και να υποστηριχθεί από ένα άτομο νοσοκομειακά όπως προβλέπεται σ΄ αυτές τις περιπτώσεις και να ξεκουραστεί η σύζυγός του που επί δεκαετίες του προσφέρει τα πάντα και κοντεύει να καταρρεύσει. Είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας και θα πρέπει να τύχουν της φροντίδας του κράτους πρόνοιας αλλά και μιας κοινωνία που μπορεί να δείξει την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά της καταθέτοντας τον οβολό της σε μια προσπάθεια για να αποκτηθεί ένα τέτοιο καροτσάκι.
ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΘΗΣΗΣ
(Nόσος του Buerger)
Υπάρχει μία πάθηση που πραγματικά ξεχωρίζει με πολλούς τρόπους και είναι μοναδική στο να αποδεικνύει την εξάρτηση που προκαλεί η νικοτίνη στον καπνιστή: Αυτή είναι η νόσος του Buerger (αποφρακτική θρομβαγγειίτιδα). Η νόσος του Buerger είναι μια αποφρακτική αγγειακή νόσος όπου υπάρχει πλήρης αποκοπή της κυκλοφορίας στα χέρια ή πόδια που οδηγεί στη γάγγραινα. Μόλις εμφανιστεί η γάγγραινα, μόνη λύση είναι ο ακρωτηριασμός του προβληματικού σημείου. Η ομάδα με το μεγαλύτερο ρίσκο για αυτή τη νόσο είναι νέοι άνδρες μεταξύ 20 και 40. Αυτό που κάνει τη νόσο του Bueger χαρακτηριστική είναι ότι εμφανίζεται αποκλειστικά και μόνο στους καπνιστές. Δεν είναι νόσος συχνή, αλλά όχι σπάνια. Αν ένας καπνιστής έχει καρκίνο του πνεύμονα, τότε ο ίδιος και ο περίγυρός του σκέφτεται: «μα και οι μη καπνιστές μπορούν να πάθουν καρκίνο». Το ίδιο και με καρδιακά επεισόδια ή εγκεφαλικά: χτυπούν και τους μη καπνιστές, απλά οι καπνιστές τα παθαίνουν πολύ πιο συχνά. Έτσι μπορεί ένα συναίσθημα άρνησης να εμφανιστεί που να οδηγεί τον καπνιστή να θεωρεί ότι δεν το έπαθε από το κάπνισμα. Όμως η νόσο του Buerger δε χωρά τέτοιες αμφιβολίες: Ο γιατρός αποφαίνεται στον καπνιστή ότι ή θα κόψει το κάπνισμα ή θα ακρωτηριαστεί! Αν το κάπνισμα ήταν απλά μια «κακιά συνήθεια», τότε κανείς καπνιστής δε θα επέλεγε τον ακρωτηριασμό.

 

 http://www.xronos.gr/detail.php?ID=83932
ΡΕΠΟΡΤΑΖ Μελαχροινή Μαρτίδου
Advertisements

Σεπτεμβρίου 1, 2012 - Posted by | ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Sorry, the comment form is closed at this time.

Αρέσει σε %d bloggers: